De Avond Doet Ons Luisteren

[Verse 1]
 G C D7 G
De avond doet ons luisteren naar 't ruisen van de wind,
 G7 C D7 G
hij draagt 't vertrouwde fluisteren van mensen die men mint;
 A7 D A7 D
van moeder met wat lampelicht rondom haar goede hoofd,
 A7 D Gm A7 D
die vraagt waar toch haar jongen ligt en dan het lamplicht dooft.

[Chorus]
 G G B7 C D7 G

[Refrão]
Als over 't kamp de a-vond daalt,
 G G A7 D
de sterrenhemel glanzend straalt, dan dromen wij van thuis.
 G G7 C G
Dan bindt opnieuw met hechte hand
 G G7 C Am D7 G
de avond aan het heimatland en aan de verre thuis.

[Próxima Parte]
[Vers 2]
 G C D7 G
De avond brengt herinnering aan mensen in mijn land,
 G7 C D7 G
aan huizen in de schemering, een lichtje dat er brandt;
 A7 D A7 D
aan ogen met de schittering der sterren van de nacht,
 A7 D Gm A7 D
aan woorden voor vertedering, het meisje dat me wacht.

[End-Chorus]
 G G B7 C D7 G

[Refrão] (repetir)